Bilgisayarımın şarjı yok, bugün hızlı ve kısa olmalıyım. Şarjımı İzmir’de unutmuşum, dün bir arkadaş ardımdan ofise getirdi ama ben ofiste değildim. Salı direktörüme “Ben pts gelirim,” demiştim. Geçen hafta Cuma da “Ben yılbaşında dönerim,” diye çıkmıştım ama kimse ciddiye almamıştı beni. Bu sefer gerçekçi olmaya karar verdim. Anlaşılacağı üzere dün boştum, önümde sadece bana ait [...]
Dün aylardır planladığımız şeylerden birini yaptık, Kadıköy’e gittik. Vav, ne müthiş bir iş! Bizim için öyle. İnsan çoluk çocuk öyle öğrenciyken olduğu gibi aklına geleni zırt diye yapamıyor. Aslına bakılacak olursa, gitmemiz artık bir zorunluluk olmuştu. Bu blog işi yüzünden ömrüm boyunca olmadığım kadar fotoğraf düşkünü olmuştum. Fotoğraf makinemizin pili şarj tutmadığından fotoğrafları Blackberry’le çekip [...]
“Kaybetmek,” beraberinde “aramayı” da getiren bir fiildir. Kaybedilenlerin niteliği ve niceliği çeşitli olabilir. Kayıp somut veya soyut da olabilir. Dilimizde birisinin ölmesinden de “kaybetmek” ile bahsedilir. Ölen hayatını, biz ise onu kaybetmişizdir. Burada da en azından bizim tarafımızdan kural bozulmaz. Ölenin varlığını ararız. Bir süre sonra yavaş yavaş yokluğuna alışır ve yaşamaya devam ederiz. “Kaybeden” [...]
